امّا جواب اين كلمات مكرّر و ترّهات مزوّر و لقمهء خام مشتى عوام ناتمام دور از علم ، بعيد از حجّت ، معرّا از معنى كه : « با قائم آن كنيد كه با على و حسن و حسين و رضا كرديد » آنست كه : البادى أظلم ، همه از ناصبيان آموختند كه با عمر و عثمان و عايشه و طلحه و زبير و يزيد و عبيد اللّه و با مقتدر و مسترشد و راشد كردند از كشتن و برگشتن و مخالفت عهد و پيمان و خذلان و دروغ و افسوس چنان كه بيان كرده شد بتفصيل ، و اين سنّت سيّئه ناصبيان نهاده‌اند ؛ و من سنّ سنّة سيّئة فعليه وزرها و وزر من عمل بها الى يوم القيامة « 1 » تا اين نيز كه دعوى مىكند بدروغ كه رافضيان آخر كرده‌اند وزر و وبالش همه به گردن ناصبيان باشد از آن اوّلين بلكه عبد الرّحمن ملجم انباز برك بن عبد اللّه « 2 » و عمرو بن بكر التّميمى بود در اختيار قتل امير المؤمنين و هرسه خارجى بودند از بقيّت تيغ امير المؤمنين ، هر سه از نهروان بجسته ، متولّى آن امر قطام خارجيّه ، مشير اشعث قيس ناصبى كهن ، شريك در قتل أمير المؤمنين عليه السّلام با عبد الرّحمن ملجم لعنه اللّه يكى شبيب بن بجره « 3 » و يكى وردان بن مجالد هرسه مجبّر و خارجى عليهم لعنة اللّه و لعنة اللّاعنين ، و حسن على را زهر جعده بنت اشعث بن قيس داد پدرش حليف بنى اميّه ، برادرش محمّد أشعث نديم عبيد اللّه ، بمشورت مروان رانده ، بر دست ايسونيه « 4 » كنيزك عبد اللّه عمر خطّاب ، زهر معاويه فرستاده از دمشق ، رأى عمرو عاص زده « 5 » ، فتوى شرحبيل « 6 » كرده بحضور بو هريره ، تاريخ بربايد گرفتن باستقصاء به خواندن تا شبهتى بنماند كه لعنت بر فرستنده و آرنده و دهنده و مشير و مدبّر ايشان باد و بر آنكه عذر ايشان خواهد

--> ( 1 ) - از احاديث مسلمهء بين الفريقين است بطورى كه احدى در آن خدشه نكرده است . ( 2 ) - نسخ « بكر بن عبد اللّه » و برك بر وزن صرد لقب حجاج بن عبد اللّه تميمى ضارب معاويه است در شب قتل امير المؤمنين عليه السلام و براى شرح اين قصه رجوع شود بتعليقهء 159 . ( 3 ) - در تاج العروس گفته : « و شبيب بن بجرة محرّكة شارك عبد الرحمن بن ملجم - لعنه اللّه تعالى - فى دم أمير المؤمنين و يعسوب المسلمين على بن أبى طالب - كرم اللّه وجهه و رضى عنه - » . ( 4 ) - تحقيقى در باب ايسونيه در سابق گذشته رجوع شود بص 339 . ( 5 ) - عمرو عاص در سال 43 هجرى مرده پس اين نسبت از مصنف ( ره ) بوى مبنى بر اشتباه است . ( 6 ) - شرحبيل بر وزن خزعبيل يعنى بضمّ شين و فتح راء و سكون حاء مهمله و كسر باء موحده و بلام در آخر از اسماء اعلام است .